امام معصوم ولى اين گونه خطابات كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله صادر شده مخصوص مشافهين است و شمول آنها نسبت به ساير ازمنه و غير مشافهين به واسطه ادله اشتراك در تكليف است . بنابراين بايد ببينيم در زمان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از كلمه دين و تدين چه معنايى فهميده مىشده است . مسلماً معنايى جز مسلمان بودن فهميده نمىشده و لذا براى اينكه شخص دخترش را به كسى بدهد خلق و اسلام كافى بوده و اعتقاد به امامان معصوم دخالتى در حكم نداشته است . بدين لحاظ ، ادله اشتراك در تكليف نيز بيش از اين اقتضاء نمىكنند كه در زمان ما اخلاق و اسلام كافى است و اثنى عشرى بودن معتبر نيست . 9 - پاسخ استاد مد ظله به اين اشكال : اين فرمايش صاحب جواهر نيز تمام نيست ؛ زيرا : اولًا : طبق تحقيق ، خطابات شفاهيه اختصاص به مشافهين ندارد و شامل غير مشافهين نيز مىباشد و اين طور نيست كه براى تعميم حكم به غير مشافهين نياز به دليل ديگرى ( مثل ادله اشتراك يا اجماع ) داشته باشيم همانطور كه در خطابات عقلايى اين نكته وجود دارد كه مثلًا شعرا وقتى خطاب مىكنند همه انسان‌ها در همه زمان‌ها را مخاطب قرار مىدهند . در خطابات شرعى هم همين طور است و مثلًا خطابات « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا » * شامل ما هم مىشود و همين كه در ظرف عمل ، صلاحيت خطاب وجود دارد براى صحت خطاب به غير موجودين كفايت مىكند . بنابراين منافاتى ندارد كه در زمان صدور خطاب ، دين به لحاظ مصداقى به معنى اسلام باشد اما در زمان ما مصداق دين دار بودن فقط ايمان اثنى عشرى باشد . ثانياً : بر فرض قبول اين ادعا كه خطابات شامل غير مشافهين نمىشود و با ادله اشتراك بايد احكام را به آنها تعميم دهيم بازهم مىتوانيم اعتبار اثنى عشرى بودن را اثبات كنيم چون ملاك حكم را بايد در نظر بگيريم كه از عنوان كلى موضوع فهميده مىشود ( مگر اينكه عنوان مشير باشد ) مثلًا اگر پيامبر فرموده باشد دخترتان